A touch, a glance, it’s a slow dance – it’s a classified romance
Purpose, lust and charm – dance to an old refrain
(I love you)
Mutual attachment – semi detachment
- rinse out the dream – in the washing machine
Het spijt me dat ik je af en toe een beetje verwaarloos. Eigenlijk wil ik hier iedere dag iets neerzetten. Maar er is nu eenmaal vaak niets te melden waarvoor meer dan 140 tekens nodig zijn. Of er is van alles te melden maar doe ik zo veel aan zelfcensuur dat er niets over blijft.
Laatst zei iemand dat ik wel heel persoonlijke dingen schrijf en dat-ie dat wel moedig vond. Ja, nou ja, dat persoonlijke dat klopt tot op zekere hoogte, maar met moed heeft dat niets te maken. Waarmee dan wel, hoe persoonlijk wil ik zijn en voor wie schrijf ik eigenlijk?
Vooral voor mezelf, dat is duidelijk. Het voelt goed om op ‘publish’ te klikken als ik weer een ‘persoonlijk’ stukje in elkaar heb gezet dat dan wel weer zo cryptisch is dat alleen de goede verstaander het begrijpt. Er komen echter steeds meer goede verstaanders bij, waardoor ik terughoudender word dan ik eigenlijk zou willen. En dan blijft het soms zomaar een week stil. Nogmaals, het spijt me. Maar maak je geen zorgen, ik doe je niet weg, ben je gek, ik kan je allang niet meer missen.
dat getwijfel, hebben jullie dat eigenlijk ook? en heb ik het hier niet al eens over gehad?
Op bladzijde 116 vertelt Henrik Vanger dat een onbekende hem al ruim dertig jaar ieder jaar op zijn verjaardag een geperste bloem stuurt. Ieder jaar een andere bloem, in een lijstje. De muur in zijn kamer hangt inmiddels vol droogbloemen.
Hè??? Dat heb ik al eens gelezen…of ben ik nou gek. Nee, ik weet het zeker. Maar waar dan, in welk boek, van wie, en waarom, is het gejat, is het toeval, is het een ode van de ene schrijver aan de andere, of andersom, wat is het?
Damn, probeer ik af te kicken van mijn dexterverslaving door een boek mee naar bed te nemen in plaats van de laptop, kan ik wéér niet slapen. Hoe irritant is dat!
….tijdverdrijf.
Waarom zou je de tijd moeten verdrijven als-ie toch wel uit zichzelf gaat. En snel ook nog.
Oh round desire
Oh red delight
The river is blood
The time is spent
Love likes me
Love takes it shoes off and sits on the couch
Love has an answer for everything
Love smiles gently…and crosses its legs
well here we are
Sleep…
Being in air
Turning to speak
Losing our way
Pour it all out
We are old friends
I offer love a beer
Love watches television
Love needs a bath
Love could use a shave
Love rolls out of the chair and wiggles
on the floor
Jumps up
I’m laughing at love
Drink me
Drive…
Breaths…
Drive…
Sleep…
Why do you ask?
Still is the night
It is much further
Than we thought
In liquid days
Land travels hard
Fly home daughter
Cover your ears
…hij is weer treurig en prachtig. Ik hou van die man (en van zijn hond)!
De straat waar mijn vader woonde is vlakbij waar ik nu woon, en ik kom er op weg naar huis bijna dagelijks langs. Ik heb zoveel zin om even bij hem langs te gaan. Maar dat kan niet meer. Verdomme.
“…..kortom, het was een waardeloze dag.” Hij loopt naast me en zegt niks. Kijkt me alleen maar aan en zucht eens diep. Ik mag mijn koude handen warmen in zijn nek. Sorry hoor, voor al dat geklaag. Maar het maakt hem niet uit wat ik allemaal tegen hem zeg. Hij begrijpt het wel. Ik geef hem een zoen op zijn neus. Dag lieverd. Tot zaterdag.
