Wasrekje installeren. Met aandacht. Niet van dat slordige. Alles waterpas, vier gaatjes boren zonder afknappende stukjes tegel, de juiste maat plugjes gebruiken, geen doldraaiende schroeven, klaar al. Perfect waslijntje. Opruimen. Was ophangen.
Oh…..aha, juist.
Nu alleen nog even tien centimeter langer worden.
13
Jan 12
Home improvement
31
Dec 11
Nummer 365
De camera staat nog maar net op ‘t statief voor de allerlaatste dagelijkse foto van dit jaar, als er tussen de kasbah-palen een bom ontploft die de poezen in paniek dwars door de kamer doet schieten. En passant lopen ze de hele zooi omver. Er klinkt een akelige krakende klap en als ik zie hoe alles erbij ligt krijg ik het ijskoud. Ik durf de camera niet op te pakken en blijf even met ingehouden adem staan kijken, alsof ‘t dan vanzelf wel weer goed komt. De camera blijkt nog te werken. De lens lijkt wel geëxplodeerd.
Ik had toch een ander soort foto als uitsmijter in gedachten.
19
Dec 11
Ondertussen in december
heb ik toch zomaar dit jaar overleefd, in mezelf, in het bos, in gedachten, in verwarring, in de spiegel, in tranen, in het duister, in de wolken, in het diepe, in een liedje, in wankel evenwicht zoals gewoonlijk. Fast forward… af en toe schrik je op en denkt shit is dat een jaar geleden, twee jaar, tien jaar? Een aaneenschakeling van momenten, en heel soms een bijzonder moment waarop tijd niet bestaat. Nou zeg. Word er sentimenteel van. Ik ga ‘t huis maar eens schoonmaken. Stof van jaren.
30
Nov 11
Brecht …plus instruments
Als sie ertrunken war und hinunterschwamm
Von den Bächen in die größeren Flüsse
Schien der Opal des Himmels sehr wundersam
Als ob er die Leiche begütigen müsse.
Tang und Algen hielten sich an ihr ein
So daß sie langsam viel schwerer ward.
Kühl die Fische schwammen an ihrem Bein
Pflanzen und Tiere beschwerten noch ihre letzte Fahrt.
Und der Himmel ward abends dunkel wie Rauch
Und hielt nachts mit den Sternen das Licht in der Schwebe.
Aber früh ward er hell, daß es auch
Noch für sie Morgen und Abend gebe.
Als ihr bleicher Leib im Wasser verfaulet war
Geschah es (sehr langsam), daß Gott sie allmählich vergaß
Erst ihr Gesicht, dann die Hände und zuletzt erst ihr Haar.
Dann ward sie Aas in Flüssen mit vielem Aas.
Bertolt Brecht, 1920
Plus Instruments, 1981
27
Nov 11
Wind
De wind is gaan liggen. Wat een vreemde uitdrukking. Wind die gaat liggen. Ooit kreeg ik een brief van iemand die graag cryptische brieven schreef die ik minstens drie keer moest lezen om de inhoud te vatten. Maar goed. Ik kreeg dus een brief waarin stond ‘ze zeggen dat de wind blaast. Dat is niet waar, hij zuigt’. Is dat zo? Of doet-ie beide. Daar ben ik dertig jaar later ook nog steeds niet uit. Hoe dan ook. De wind. Ik hou wel van de wind.
15
Nov 11
Dinsdag
Om 7 uur gaat de wekker en na 10 minuten gaat-ie weer. Dit volhouden tot half 10.
Twee uur werk binnen een seconde kwijtraken door op ja te klikken waar dat nee had moeten zijn.
150 foto’s maken en er 140 weggooien.
Linksaf willen maar rechtdoor fietsen want er rijdt net een auto en het is te koud om een hand uit de jaszak te halen.
Dat ik zo’n spannend leven heb.
Wil ik maar even zeggen.
13
Oct 11
Ondertussen op bladzijde 128
‘Al eeuwenlang ging er een weg van Eskifjörður door het gewest van Fljótsdalur over de Eskifjarðarheiði. Het was een oud ruiterpad dat ten noorden van de rivier de Eskifjarðará lag, door Langihryggur, omhoog door de Innri-Steinsá, door het Vínárdalur en Vínárbrekkur in Miðheiðarendi, omhoog naar Urðarflötur en langs de Urðarklettur, uitkomend op het Eskifjörðurland. In het noorden ligt het þverárdalur tussen de bergen Andri en Harðskafi, en de Hólarfjall en de Selheiði verder naar het noorden.’
“heb je dat boek nou nog niet uit?”
nee.
22
Sep 11
Prachtig einde van de wereld
Een planeet op ramkoers met de aarde als symbool voor de duisternis van een diepe depressie. Wanhoop, eenzaamheid, twijfel, gecombineerd met waanzinnig mooie surrealistische beelden. Een verpletterende film, letterlijk en figuurlijk. Ik krijg ‘m nog niet helemaal afgeschud. Kippenvel vanaf de eerste minuten. Die eerste minuten!
De meneer die na afloop zei dat ‘t allemaal wel wat lang duurde zat in de verkeerde zaal, dat moet haast wel
08
Sep 11
Déjà senti
De allereerste cd die in dit huis gedraaid werd was De Stijl van The White Stripes. Er was hier nog helemaal niets, afgezien van Anne’s cd speler, en daar zat-ie in. Dat klonk erg fijn tijdens ‘t schilderen, en dat galmde ook lekker mee in die lege ruimte. Inmiddels zijn we twee jaar verder en is de cd verhuisd naar southern Illinois, maar ook als ik er door de luidsprekers van de computer naar luister ruik ik allesreiniger en verf en denk ik aan ikea, gamma en karwei.
01
Sep 11
Zomerse buien
Als je loslaat heb je beide handen vrij / als je loslaat heb je geen houvast.
Al naar gelang de actuele moodswing.
Sinds ik daarnet bijna een doodsmak maakte vanwege een loszittend handvat en daarbij hard op m’n tong beet, is de stemming nu zwaar bewolkt. En het zag er nog wel zo veelbelovend uit vanochtend. Ik lijk de zomer van 2011 wel.
Afreageerliedje maar even hard.
Zo. Dat lucht op.
