19
Apr 10

Ondertussen op de fiets

iPod op shuffle, en in het eerstvolgende nummer na The Velvet Underground roept Eddie – and yes, this is my singing voice – Argos “I can’t stand the sound of the Velvet Underground”.

Nou ja. Ik vond het zelf wel grappig.

note to self: muziek iets zachter zetten, je zat verdomme bijna onder de bus


09
Mar 10

Jouw Oekraïner mijn Oekraïner

“Hij slaapt”.
“Welke. Die van mij?”
“Ja”.
“Ach kijk, die van jou ook”.


16
Jan 10

Verdomme

De straat waar mijn vader woonde is vlakbij waar ik nu woon, en ik kom er op weg naar huis bijna dagelijks langs. Ik heb zoveel zin om even bij hem langs te gaan. Maar dat kan niet meer. Verdomme.


19
Oct 09

Vol

Vijf personen, vier grote tassen, een keyboard plus standaard, een stel bekkens, twee gitaren en twee versterkers in 1 auto. Kan dat? Nee, dat kan niet. Of toch wel. Ja, dat kan toch wel.


02
Oct 09

Staying alive

Zie haar op me af komen en kan haar nog net ontwijken, maar dan ook maar net. In ieder geval is er niks mis met mijn reactievermogen. Nee, ik werd niet afgeleid door muziek op m’n hoofd en ja, ik had voorrang. Dat zou toch al te lullig zijn, om even op een vrijdagmiddag tussen neus en lippen en de buien door overhoop gereden te worden door zo’n domme blonde muts in d’r boodschappenautootje. Pfff.


11
Jul 09

Samstag

…en rond lunchtijd liepen wij op de markt in Münster. Kom, we gaan lekkere dingen kopen en dan ergens in de zon zitten eten. Olijven, mozzarella met tomatenpesto, gekruide artisjokkenharten, geitenkaas en brood …. en toen werd het heel erg donker en begon het te plenzen en het stopte nooit meer, dus noodgedwongen de kroeg in waar we een hele tijd later weer uit kwamen om later die middag bij Pinkus te belanden, bier, bier, eten, bier. Van die lunch is het niet meer gekomen. Maar het was – voor zo’n stel ingewikkelde bijna-exen als wij – helemaal geen slechte dag. En morgen hebben we al die lekkere dingen nog.


19
Jun 09

Positief stukje

De hele weg van A naar H achter een grote donkere wolk. Kletsnatte straten, kletsnatte mensen, recht voor me zag ik het regenen en ik fietste in de zon. De volgende bui haalde me rechts in en bleef daar hangen. Geen spatje.

De meest verstokte atheïst die ik ken zei vandaag dat-ie voor me zou bidden.
Ik denk dat dat het geweest is!


02
Jun 09

Maar het verandert niets

Het blijft raar, hoe zoiets eenvoudigs als een weekend samen plotseling ongemakkelijk kan aanvoelen. Zonder de afleiding van werk en pubers en al het andere. Eindeloos door de stad gelopen, op terrasjes gehangen, gepraat, te veel gedronken, gegeten, gepraat, nog wat gedronken, en tijdens zo’n toch best serieus gesprek donderde ik van een stoepje en verdween uit beeld. Een echte jenny-actie. Wat een timing. Toen we daarna het hotel ook al niet meer konden vinden werd het niet meer wat. Behalve dat we het hotel uiteindelijk gevonden hebben. En dat het veel te laat en veel te gezellig werd. Maar het verandert natuurlijk niets.


18
May 09

Losse dingen 1

Geen depri muziekjes vanochtend. Het is een uur fietsen van huis naar werk, maar met dit en dit in mijn oren ben ik er binnen drie kwartier.

It’s a freaky rollercoaster ride. En dat is het.


01
May 09

Vanmiddag

…vond ik mezelf terug in een knalgeel koolzaadveld. Waar ik precies ben weet ik niet. In Duitsland, ergens in de buurt van Herford. Vanochtend twee uur gereden om twee fietsers af te zetten en nu moet ik natuurlijk ook weer twee uur terug. Willekeurige afslag genomen de velden in, TomTom riep nog naar links! naar rechts! probeer om te draaien! maar ik luisterde niet. Uitgestapt. Ruimte. Er lopen drie zwarte paarden door de gele vlakte. Verder is het stil. Ik wil hier blijven liggen, in het gras, en velden velden zo ver je kunt kijken. Ik heb John Frusciante bij me, en Declan. Geluk. Even. Alles komt goed.