Lief weblog

Het spijt me dat ik je af en toe een beetje verwaarloos. Eigenlijk wil ik hier iedere dag iets neerzetten. Maar er is nu eenmaal vaak niets te melden waarvoor meer dan 140 tekens nodig zijn. Of er is van alles te melden maar doe ik zo veel aan zelfcensuur dat er niets over blijft.
Laatst zei iemand dat ik wel heel persoonlijke dingen schrijf en dat-ie dat wel moedig vond. Ja, nou ja, dat persoonlijke dat klopt tot op zekere hoogte, maar met moed heeft dat niets te maken. Waarmee dan wel, hoe persoonlijk wil ik zijn en voor wie schrijf ik eigenlijk?
Vooral voor mezelf, dat is duidelijk. Het voelt goed om op ‘publish’ te klikken als ik weer een ‘persoonlijk’ stukje in elkaar heb gezet dat dan wel weer zo cryptisch is dat alleen de goede verstaander het begrijpt. Er komen echter steeds meer goede verstaanders bij, waardoor ik terughoudender word dan ik eigenlijk zou willen. En dan blijft het soms zomaar een week stil. Nogmaals, het spijt me. Maar maak je geen zorgen, ik doe je niet weg, ben je gek, ik kan je allang niet meer missen.

dat getwijfel, hebben jullie dat eigenlijk ook? en heb ik het hier niet al eens over gehad?

6 reacties

  1. Ik heb ook even gedacht … sluiten die hap, als ik mezelf niet meer kan zijn. Maar vind het privĂ© gedeelte van WordPress, waar alleen bekenden van mij kunnen lezen, super. En stiekum is daar dus ook veel meer actie en reactie dan op mijn openbare, oppervlakkige log. Dus ….

  2. oh ja, dat kan natuurlijk ook….maar ik weet niet of ik dat wel wil, eigenlijk

  3. Oh, dat heb ik ook. Soms haal ik het weer weg, soms ook niet. En heel soms gooi ik alles weg.

  4. Sja… het leven haalde me een jaar geleden een beetje in. En toen werd ik heel persoonlijk. Ik had bijna geen keuze. Voelt soms bevrijdend, soms beklemmend.

    Nu nu, nu er weer andere heel persoonlijke dingen spelen, ben ik weer zo gesloten als maar kan.
    Is een keuze :-)

  5. Ja…dan kan het schrijven therapeutisch werken. Ik lees het ook bij anderen die van zich af schrijven na zo’n persoonlijk drama, vind het indrukwekkende verhalen. Carpe diem, uiteindelijk…

  6. jazeker, en ik heb het al een paar keer opgedoekt. de weblogstukjes van 2001-2007zijn bijvoorbeeld al helemaal weg… op een backup ergens op een harde schijf na (maar ik weet niet eens waar).

Reageer