Wakker worden

Het is maar een klein kamertje…eigenlijk meer een grote kast, aan het eind van een doolhof aan trappen en gangetjes. Er past net een bed in. Het licht doet het soms wel en soms niet, het raam kan niet open en de douche die ik met medebewoners moet delen wordt als berging gebruikt: er staan drie fietsen in.
Ik moet steeds huilen omdat ik mijn huisje in de kasbah zo mis.

Dat was toch hoop ik geen voorspellende droom.
Maar goed, we zijn wakker.
Doe maar weer een dag
:-)