04
nov 10

– lights out –

fall, hands a-clasped, into instantaneous
ecstasy like a shot of heroin or morphine,
the gland inside of my brain discharging
the good glad fluid (Holy Fluid) as
i hap-down and hold all my body parts
down to a deadstop trance – Healing
all my sicknesses – erasing all – not
even the shred of a “I-hope-you” or a
Loony Balloon left in it, but the mind
blank, serene, thoughtless. When a thought
comes a-springing from afar with its held-
forth figure of image, you spoof it out,
you spuff it off, you fake it, and
it fades, and thought never comes – and
with joy you realize for the first time
“thinking’s just like not thinking –
So I don’t have to think
any
more”

Jack Kerouac, How to medidate


04
jun 10

Een teloorgang

Ge ziet er goed uit. Ge blaakt
van al hetgeen ge moet blaken.
Ge zijt jong,
de jeunesse!
En ge stapt. Ge stapt verder en verder
en later en later, ge stapt,
stap per stap, ge stapt, ge stapt.
Ge zijt daar nog maar aangekomen
en ge sleept u voort.
Ge sleept die logge kop,
dat voor altijd
moeë lijf mee.
Het is gelijk in de Grote Films.

Luc Boudens, op een plint poster. Te deprimerend bevonden door de collega’s, dus ik heb ‘m mee naar huis genomen. Nu hangt-ie hier en hij past hier prima :-)


31
mei 10

Een echte

Er zat vandaag een brief bij de post. Een brief van twee kantjes, geschreven met een pen, op papier met lijntjes, in een envelop met een postzegel. Een echte brief. Ik kan me niet eens herinneren wanneer ik voor het laatst een handgeschreven brief heb ontvangen. Of verstuurd. Schrijft u nog wel eens brieven? Met een pen, dus?


04
feb 10

Dus!

Al die mensen die zeggen:
Je moet ophouden met die onzin, eindelijk ouder worden.
Zie je die gezichten.
Dat zijn nou de gezichten van mensen die ouder zijn geworden.
Opgehouden met die onzin.

Arnon Grunberg

gezien bij hem


26
jan 10

Nacht zonder Dexter

Op bladzijde 116 vertelt Henrik Vanger dat een onbekende hem al ruim dertig jaar ieder jaar op zijn verjaardag een geperste bloem stuurt. Ieder jaar een andere bloem, in een lijstje. De muur in zijn kamer hangt inmiddels vol droogbloemen.
Hè??? Dat heb ik al eens gelezen…of ben ik nou gek. Nee, ik weet het zeker. Maar waar dan, in welk boek, van wie, en waarom, is het gejat, is het toeval, is het een ode van de ene schrijver aan de andere, of andersom, wat is het?
Damn, probeer ik af te kicken van mijn dexterverslaving door een boek mee naar bed te nemen in plaats van de laptop, kan ik wéér niet slapen. Hoe irritant is dat!


26
nov 09

To …

Sleep on, sleep on, another hour —
I would not break so calm a sleep,
To wake to sunshine and to show’r,
To smile and weep.

Sleep on, sleep on, like sculptured thing,
Majestic, beautiful art thou;
Sure seraph shields thee with his wing
And fans thy brow —

We would not deem thee child of earth,
For, O, angelic, is thy form!
But, that in heav’n thou had’st thy birth,
Where comes no storm

To mar the bright, the perfect flow’r,
But all is beautiful and still —
And golden sands proclaim the hour
Which brings no ill.

Sleep on, sleep on, some fairy dream
Perchance is woven in thy sleep —
But, O, thy spirit, calm, serene,
Must wake to weep.

Edgar Allen Poe


17
aug 09

Aha

Een man ging weg
en kwam na enige tijd weer terug.
Toen ging een vrouw weg,
Ah! dacht de pijn.
Maar die vrouw kwam weer terug.
Het was winter.
Verstandige besluiten reden af en aan.
Het werd lente
en weer ging die man weg.
Maar hij kwam zó vlug terug
dat hij eigenlijk nog niet was weggegaan.
Er werd berouw bezorgd, schaamte en kostbaar schuldbewustzijn,
dat schitterde in de zon.
Het werd zomer.
En weer ging die vrouw weg.
Ah! dacht de pijn.
En zij kwam niet terug.
Aha! dacht de pijn.

Toon Tellegen


10
aug 09

Voor jou en jou

Ze kwamen elkaar tegen
‘Ik ga deze kant op’ zei de een
‘En ik die kant’ zei de ander.
De een ging de ene kant op
de ander de andere kant.
Even later stonden ze stil, draaiden zich om
en riepen:
‘Ik ga toch maar jouw kant op!’

en weer kwamen ze elkaar tegen,
omhelsden elkaar in het voorbijgaan, haastig en hartstochtelijk,
en vervolgden hun weg –

want niemand had ze gezegd dat het regende
en dat de wegen onbegaanbaar waren,
dat ze moesten schuilen ‘Schuilen!’
schuilen bij elkaar.

Toon Tellegen


12
jul 09

Go with the blow

“De meeste gevangenen zitten niet achter tralies, maar gekneld in de waandenkbeelden, angsten en vooroordelen van een oppervlakkig bestaan.”

Simon Vinkenoog, 1928 – 2009

“Hij woonde bij ons in de buurt. Ik vond het zo’n rare jongen.”
mijn moeder over Vinkenoog


06
jul 09

(G)een sprookje

Doornroosje sliep.
Naast haar lag een brief:
‘Niet wakker kussen.
Onder geen voorwaarde.
Ook niet na honderd jaar’.

Wat zal ik doen? dacht de prins. Zal ik weggaan?
Of zal ik haar kussen en denken dat zij het niet zo bedoelt?
Ik ben zo moe, zo dodelijk vermoeid…

Doornroosje gluurde door haar wimpers.
Met de grootst mogelijke moeite haalde ze langzaam
en regelmatig adem.
Ze zag de deur dichtgaan,
hoorde de treden van de trap –
zo moe, zo pijnlijk vermoeid, elke stap –

en haar hart werd verscheurd.

Toon Tellegen